Sperma controle

De kwaliteit van het sperma van de reu kan worden onderzocht voor verschillende doeleinden.

Regelmatige controle van de fertiliteit van de dekreu. Altijd voor de kunstmatige inseminatie. 
Het ejaculaat van de hond bestaat uit drie fracties: 
De eerste fractie is doorzichtig en bestaat prostaatvocht.

De tweede fractie is grijs tot wit van kleur. 
De derde fractie is waterig.

Een reu met een goed libido, die in staat is tot een zaadlozing, een goede kwaliteit sperma heeft en die nakomelingen heeft verwekt, beschouwen we als een vruchtbare reu.

Al deze eigenschappen zijn wel een moment opname, daarom is een sperma controle zo belangrijk en doen wij microscopisch onderzoek naar de bewegelijkheid en concentratie.

De vruchtbaarheid van de teef: 

Als een teef bevrucht kan worden en een  aantal levensvatbare nakomelingen produceert kunnen we spreken van een vruchtbare teef. 
Bij een hond, die slechts een of twee keer per jaar bevrucht kan worden is het vaststellen van het tijdstip of beter gezegd de periode waarin dit kan gebeuren een hele belangrijke faktor. 
De progesteron bepaling is daar één van.

Een andere methode is te letten op zwelling van de vulva, bloedverlies van de teef of het staan en opzij houden van de staart deze symptomen zijn niet zo betrouwbaar, maar kunnen dienen als indicatie.

Een uitstrijkje van de cellen van de wand van de vagina kan een indruk geven van het stadium van de cyclus, maar geeft ook geen grote zekerheid.

Het meten van het progesterongehalte in het bloed geeft een meer nauwkeurige benadering van de vruchtbare periode en dit onderzoek wordt door diverse praktijken dan ook aangeboden.

De prijzen van het meten van de progesteron lopen bij de klinieken erg uiteen, dus informeer u van te voren.

In de rustfase is het progesterongehalte in het bloed van de teef kleiner dan 0,5 ng/ml.

Het hormonale patroon van de teef is bijzonder, omdat reeds voor het moment van de  (eisprong) de progesteronconcentratie in het bloed gaat stijgen. Deze ovulatie wordt 48 uur tevoren opgewekt door een pulsafgifte vanuit de hersenen van het Luteiniserend Hormoon. 
Het moment van ovulatie valt bij de meeste teven samen met een progesteronwaarde van 5.9 ng/ml. 
De ovulatie is het belangrijkste punt van de vruchtbare periode, deze ovulatie duurt ongeveer een dag. 
Het ovulatietijdstip kan wel zeer nauwkeurig bepaald worden met een bloedtest om de pulsafgifte van LH vast te stellen. 
We weten dat precies 48 uur later de ovulatie plaats vindt. Het afnemen van bloed hiervoor dient tweemaal daags te geschieden en is kostbaar. Daarnaast is er de mogelijkheid middels het maken van een echo van de ovaria het moment van eisprong in 90% van de gevallen direkt aan te tonen. Hiervoor is ervaring en hoge kwaliteit echoapparatuur nodig. 
Wat betreft de progesterontesten dient men voor ogen te houden dat er een groot verschil is in testmethodes en hun respectievelijke accuratesse. 
Momenteel geldt als meest betrouwbaar en nauwkeurig de bepalingen met de Immulite.   

!!!!!!!Progesterontesten geven meer zekerheid doch nooit een garantie op drachtigheid!!!!!!!

Mogelijke onvruchtbaarheid.

Onderzoek heeft uitgewezen dat onvruchtbaarheid komt doordat de teef niet in de juiste periode bevrucht word. 
De eitjes komen namelijk niet allemaal tegelijk vrij, maar komen vrij in ongeveer 48 uur, ieder eitje heeft een deling en rijpingstijd nodig en omdat de sperma van de reu minimaal 3 dagen goed blijft is er nogal wat ruimte in de bevruchtingstijd.

Mijn ervaring is dat het beste tijdstip van KI rond de waarde is van 8 ng’

Voor alle duidelijkheid….. het teefje bepaald het aantal pups.

Een toenemend iets zijn de Herpes Canis Infecties. 

Pups kunnen al in de baarmoeder worden besmet, vooral in het laatste gedeelte van de dracht. 
In de geslachtsorganen van de teef kan het virus zich ophouden en in tijden van verminderde weerstand vrijkomen. 
Op shows, trainingen, in pensions, bij natuurlijke dekkingen en andere contactplaatsen kan deze infectie worden opgelopen. 
Wanneer een teefje besmet is kan dit leiden tot…. niet drachtig worden, kleine nesten, doodgeboren pups of sterfte van de pups vaak in de eerste drie weken. 
Natuurlijk moeten de hygiënische omstandigheden, om te voorkomen dat de teef besmet word met dit virus, serieus genomen worden. 
Het scheiden van teven die drachtig zijn en/of pas geworpen hebben van de rest van de kennel is zeer raadzaam.

Bacteriën.

Bèta-hemolytische streptokokken, stafylokokken, E. coli en Pasteurella Multocida ,kunnen  belangrijke probleemveroorzakers zijn. 
In de periode van 4 tot 6 weken voor de loopsheid is het mogelijk het teefje te laten controleren op  de besmetting van mycoplasma.

Resorptie en abortus.

Bij een verstoorde dracht kunnen de pups tot aan de 33e dag geresorbeerd worden, daarna treedt abortus op. Bij resorptie worden de vruchten geheel ‘teruggenomen’ en zal men weinig of niets waarnemen bij de teef. 
Bij abortus ziet men vaak een groene of zwarte uitvloeiing met vruchtdelen.

Mogelijke oorzaken zijn:

  • Slechte conditie teef;
  • Foetale defecten;
  • Orgaanafwijkingen teef;
  • Cysteuze endometrium hyperplasie;
  • Afwijkende eierstokken;
  • Infecties (bacteriën, virussen);
  • Trauma overgehouden van de dekking.